Actueel

Klinische behandeling voor jongeren verbeterd en ingekort

Het klinisch behandelaanbod van de Viersprong voor jongeren van 15 tot 19 jaar is verbeterd en verkort. Het is gelukt het klinische therapieprogramma te intensiveren en in tijd te begrenzen tot een maximale duur van 6 maanden. Voor deze behandeling zijn de wachttijden kort. Na de poliklinische intakeprocedure is een snelle doorstroom mogelijk.

Behandeling
De focus in de klinische behandeling ligt nadrukkelijker op het doorbreken van onaangepaste gedragspatronen en het op een adequate manier reguleren van emoties, met als doel het kunnen hervatten van een zelfstandiger leven binnen een passend sociaal en maatschappelijk netwerk. Opname, met een maximale duur van 6 maanden, wordt vooraf gegaan door een voorbereidingsfase (step up) en opgevolgd met een nazorgtraject (step down). Met deze vernieuwing spelen we in op eigentijdse ontwikkelingen in de zorg en maatschappij.

Voor wie
Het behandelprogramma ‘Klinische Schemagerichte Therapie voor adolescenten (KST-A )’ is geschikt voor jongeren met een neurotische structuur en een persoonlijkheidsstoornis uit cluster C en/of B (high tot midlevel borderline structuur), die kunnen profiteren van de intensiteit van een klinisch programma. Mocht u verdere inlichtingen wensen, neemt u dan contact op met de Viersprong via het telefonisch spreekuur.

Voorbeeld van Tim
Tim is zestien. Hij gaat al twee jaar niet naar school. Het begon met een stom voorval, waarbij de leraar hem in de klas voor aap had gezet. De hele klas had gelachen en Tim voelde zich erg stom. Nadien is hij niet meer gegaan. Hij vult zijn dagen met gamen en chatten. Zijn ouders zijn radeloos, hebben al van alles geprobeerd, maar Tim vindt vooral dat ze aan zijn hoofd zeuren. Eigenlijk voelt Tim zich al langer niet goed in zijn vel. Hij is als kind op school gepest, wat hem onzeker heeft gemaakt. Die onzekerheid is alleen maar verergerd nadat hij naar de middelbare school is gegaan. Hij is altijd een piekeraar geweest, bedacht op voorhand allerlei mogelijke scenario’s van wat er zou kunnen gebeuren en hoe hij daarop zou kunnen reageren. Daarin lijkt hij ook wel wat op zijn moeder, die ook steeds alles graag onder controle houdt. Tim wil wel veranderen, maar weet niet goed hoe. Hij heeft ook niet het idee dat anderen echt snappen hoe groot de drempel naar school is. Hij schaamt zich en zou het liefst niemand meer onder ogen hoeven te komen.