Annelies, 30 jaar

Annelies is 30 en voelt zich nergens thuis. Ze heeft dat gevoel al heel lang en is geneigd om rond te zwerven en zich van niemand iets aan te trekken. Ze woont op een appartement maar onderhoudt het niet goed. Er is een huurschuld ontstaan omdat ze haar geld impulsief uitgeeft aan kleding en snoep. Ook gebruikt ze regelmatig te veel alcohol en is ze bekend met drugsgebruik (cocaïne en marihuana), hoewel dat gelukkig maar bij periodes is. Toch reageert ze zich altijd wel op zichzelf af door teveel te eten (hoewel ze broodmager is) en door zichzelf pijn te doen (met haar hoofd tegen de muur bonken en zichzelf krassen op armen en buik).

Ze heeft wel eens een vriend maar is bang voor de seksuele relatie. Ze sluit zich dan in zichzelf op, waarbij ze zich als van bovenaf bekijkt en niet meer in haar lichaam is. Ze heeft vaak het idee dat anderen er alleen maar op uit zijn om misbruik van haar te maken en ze heeft geen idee waarom. Deze relaties zijn in het verleden regelmatig ontaard in boosheid en geweld. Nu trekt ze zich vaker terug om dit te voorkomen en laat zich negatief uit over zichzelf en de andere mensen. Ze heeft al een paar keer geprobeerd om een einde aan haar leven te maken, zonder succes. Het liefste wil ze ergens bij horen, dingen samen doen, maar deze kant laat ze zelden of nooit toe. In plaats daarvan vervalt ze al gauw weer in impulsief negatief gedrag of provoceert zij weer afwijzing. Ze zegt: “Soms denk ik wel eens: het is maar beter zo, want ik kan hier toch niets aan veranderen”, maar soms wil ze ook uit deze patronen leren kunnen ontsnappen. Dat is een moeilijke weg die ze niet alleen weet te vinden of te bewandelen.