Joanne, 45 jaar

Joanne is 45 en is een alleenstaande moeder van drie kinderen. Ze is als kind mishandeld. Ze wilde heel graag kinderen en zet zich zeer voor hen in. Ze voelt zich door de kinderen vaak afgewezen. De oudste dochter van 17 is sinds een jaar uit huis, nadat er ruzie was ontstaan over haar vriend, die Joanne niet goed voor haar vond omdat hij steeds haar geld innam. Er is een OTS opgelegd en sindsdien woont haar dochter in een pleeggezin. Joanne is hier erg boos over en maakt zich nog steeds erge zorgen om haar dochter. Tegelijkertijd is zij ook boos op haar en voelt zich afgewezen. De middelste jongen is zeer opstandig, druk en agressief al van kinds af aan. Joanne doet haar best, maar ze verliest soms haar geduld waarbij ze hem uitscheldt en hij agressief kan worden. Ze is bang voor hem. Haar jongste dochter is 14. Zij spijbelt steeds vaker en haar schoolresultaten worden steeds slechter. Joanne wil dat het goed met haar gaat. Ze legt haar strikte grenzen op en zwaardere straffen, zoals een maand huisarrest en ze schreeuwen of zwijgen tegen elkaar. Op een ander moment kan zij zeer toegeeflijk zijn. Cindy is al eens weggelopen en blijft dan bij haar vriend. Joanne is bang dat zij deze keer weg zal blijven.

Er is thuis steeds meer ruzie en Joanne voelt zich afgewezen. Ze heeft een zelfmoordpoging gedaan omdat ze het niet meer zag zitten. Bureau jeugdzorg is voor alle drie de kinderen betrokken. Joanne voelt zich door de gezinsvoogd niet begrepen en slecht behandeld. Zeker nu deze een time-out opname voor haar jongste dochter Cindy heeft voorgesteld. Zij heeft het idee dat zij een moeilijk mens is en totaal gefaald heeft als moeder en dat de gezinsvoogd dat ook zo ziet. Zij voelt zich niet serieus genomen, omdat de gezinsvoogd een paar keer te laat was: ‘ze doet ons erbij omdat het moet’. Joanne denkt soms dat het allemaal niet meer hoeft, dat zij er maar beter niet meer kan zijn, tegelijkertijd wil zij graag een beter contact met haar kinderen, maar ze denkt niet dat dit haar alleen zal lukken en vertrouwen in de jeugdhulpverlening heeft ze niet meer, die vinden haar een lastige zeurpiet. Ze wil ondersteuning en het tegelijkertijd zelf kunnen blijven doen. Ze wil niet opnieuw een kind in een OTS-regeling.

Mogelijke behandeling: Multi Systeem Therapie Child Abuse & Neglect (MST-CAN)